به گزارش عصر توریسم به نقل از مهر، علی دارابی، قائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور در چهارمین همایش «توانمندسازی میراث معماری و شهری در مقابل زلزله» که امروز یکشنبه ۱۲ بهمن ماه در پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری شروع شد، اظهار داشت: امروز در رویارویی با عباراتی مثل «زلزله» و «سیل» از عبارات «بحران» و «سانحه» استفاده می نماییم، در صورتیکه این موارد، پدیده های طبیعی هستند که بی توجهی به آنها در فرایندهای مداخلات محیطی، آنها را برای ما تبدیل به «تهدید» کرده است. وی با اشاره به اینکه بحران های طبیعی منجمله زلزله را باید بعنوان یک اصل پذیرفته در معماری و شهرسازی پهنه زیستی ایران دانست، اضافه کرد: معماران و شهرسازان گذشته با آگاهی از اصل وجودی آن کوشیده اند با استفاده از تدبیر و فناوری متناسب با دوره خود، حداکثر توانمندسازی ممکن را در «معماری» و «ساختار و زیرساخت های شهری» به وجود آورند. دارابی ضمن اشاره به گذشت زمان و فرسودگی ناشی از آن از یک سو و مداخلات بدون حساب دوره های معاصر از طرفی، اظهار داشت: این عوامل سبب برهم خوردن تعادل اولیه شده و امروز ما را با چالش های گوناگون مواجه کرده است. قائم مقام وزیر میراث فرهنگی تاکید کرد: در عمل توانمندسازی میراث معماری و شهری در مقابل زلزله، یک «مسئله چندبعدی» است که احتیاج به چارچوب های مدیریتی و کلان در سطح شهری و ملی دارد. این توانمندسازی علاوه بر «حفاظت از ساختمان ها و بناهای تاریخی»، به منظور «حفظ هویت فرهنگی و تاریخی شهرها و جوامع» و «خوانش و به کارگیری تجارب گذشتگان» نیز اهمیت دارد. وی اضافه کرد: همین طور چارچوب های کلان و مدیریتی توانمندسازی میراث معماری و شهری در مقابل زلزله در چارچوب محورهایی همچون چارچوب های مدیریتی و سیاست گذاری، مدیریت ریسک و ارزیابی لطمه پذیری، ایجاد نظام های اطلاع رسانی و پیشبینی بلایای طبیعی، چارچوب های فنی، اجتماعی و فرهنگی، مالی و اقتصادی و همین طور همکاریهای بین المللی و پژوهشی مورد تاکید وی قرار گرفت. دارابی در ادامه، به اسنادی مانند «سند راهبرد ملی مدیریت بحران کشور (۱۳۹۹)» و «سند ملی کاهش خطر» ابلاغی سال ۱۴۰۰ اشاره نمود که در آنها تکالیفی برای وزارت میراث فرهنگی پیشبینی شده است؛ همچون کاهش لطمه پذیری سالانه ۱۰ درصد آثار تاریخی در مقابل زلزله که با فرض وجود حدود ۱۴ هزار بنای تاریخی، سالانه ۱۴۰۰ اثر باید در برنامه کاهش لطمه پذیری قرار گیرند. وی همین طور بر استفاده از تکنولوژی های سنتی و نوین برای مقاوم سازی آثار، مطالعه و شبیه سازی رفتار بناها در مقابل زلزله، تقویت زیرساخت ها و تأسیسات شهری، آگاهی رسانی و آموزش عمومی، مشارکت جوامع محلی، اختصاص منابع مالی، پشتیبانی از بیمه ها و تامین مالی مقاوم سازی و توسعه همکاریهای ملی و بین المللی تاکید شد. قائم مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی در انتها سخنانش اظهار کرد: توانمندسازی میراث معماری و شهری در مقابل زلزله نیازمند «رویکردی یکپارچه و چندوجهی» است و انتظار می رود خروجی های این همایش به «چارچوب ها و راهنماهای کاربردی و قابل بهره برداری برای محافظت از میراث فرهنگی» تبدیل گردد. همین طور نقش پژوهشگاه میراث فرهنگی در کنار وزارت میراث فرهنگی در «انجام مطالعات بنیادی و کاربردی»، «توسعه دانش و فناوری» و «تدوین برنامه های ملی» مورد تاکید قرار گرفت.
منبع: عصر توریسم
