از مکران تا چین برنامه ایران برای توسعه همکاریهای گردشگری

از مکران تا چین برنامه ایران برای توسعه همکاریهای گردشگری

به گزارش عصر توریسم به نقل از مهر، سیّد رضا صالحی امیری وزیر میراث، فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی یادداشتی با عنوان « از میدان مقاومت تا میدان گفت و گو » نوشت.

متن یادداشت سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، به این شرح است:

«برخی مقاطع تاریخی لحظاتی هستند که در آن ملت ها خویش را باز تعریف می کنند و جایگاه خویش را در ذهن و ضمیر جهانیان از نو می سازند. حضور ما به عنوان هیأت ایران در یک صد و بیست و ششمین نشست شورای اجرایی سازمان جهانی گردشگری در اسپانیا، در چنین بستری معنا پیدا می کند؛ حضوری که تلاشی آگاهانه برای روایت ایران، تبیین حقیقت و دفاع از ارزش هایی بود که ملت ما برای آنها هزینه های سنگینی پرداخته است.

ما در شرایطی راهی اسپانیا شدیم که هنوز فضای بین المللی تحت تاثیر جنگی قرار داشت که با مشارکت مستقیم ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی ضد ایران شکل گرفت. این اجلاس قبل از دستیابی طرف ها به تفاهمات سیاسی بعدی برگزار شد؛ زمانی که افکار عمومی جهان همچنان در جست وجوی درک ابعاد حقیقی رخدادها بود. از همین رو، این سفر مهلتی برای رساندن صدای ملت ایران به جامعه جهانی و بازنمایی چهره حقیقی کشوری بود که هم زمان قربانی تجاوز و پرچم دار گفت و گو و صلح است. در جهانی که داستانها گاه از حقیقت پیشی می گیرند، دفاع از حقیقت خود نوعی مسئولیت تاریخی است. در سخنرانی ها، نشست ها و دیدارهای مختلف تلاش کردم تصویری روشن از آن چه بر ملت ایران گذشت عرضه دهم؛ از رنج خانواده ها، از صدمه های انسانی جنگ و از لزوم بازگشت جهان به عقلانیت، عدالت و احترام به کرامت انسان. آن چه بالاتر از هر چیز در این سفر برای من معنادار بود، نوع واکنش شخصیت ها، وزرا، اندیشمندان، محققان و فعالین بین المللی بود. خیلی از آنان بعد از شنیدن روایت مردم ایران، از نظر انسانی با ما سخن گفتند، همدردی و نسبت به ابعاد انسانی این رخداد ابراز نگرانی کردند.

این سرمایه اخلاقی، یکی از ارزشمندترین موفقیتهای دیپلماسی فرهنگی ایران در این مقطع تاریخی بود. در حاشیه اجلاس، مجموعه ای از گفت وگوهای دوجانبه و چندجانبه انجام شد که هریک قسمتی از معماری آینده همکاریهای گردشگری ایران را شکل می دهد. دیدار با وزیر گردشگری و اقتصاد نیجریه نشان داد علاقه به شناخت تمدن ایرانی در قاره آفریقا رو به گسترش است.

توافق برای برگزاری نمایشگاه های مشترک در ابوجا و تهران، فعال سازی مسیرهای همکاری میان بخش های خصوصی و طراحی سازوکارهای جدید برای تبادل گردشگر، قدمی در جهت پیوند دو تمدن و دو جامعه بزرگ انسانی به شمار می رفتند. کشوری با بالاتر از ۲۳۰ میلیون نفر جمعیت و جامعه ای گسترده از مسلمانان مشتاق فرهنگ و تاریخ ایران، ظرفیت هایی کم نظیر برای گسترش روابط فرهنگی و گردشگری در اختیار دارد.

در دیدار با وزیر گردشگری یونان، گفت وگوها حول محور توسعه گردشگری دریایی و انتقال تجربیات موفق این کشور در عرصه کروز و اقتصاد گردشگری ساحلی متمرکز بود. این ملاقات برای ما مهلتی برای بازاندیشی در یکی از مهم ترین مزیت های ژئوپلیتیکی ایران بود. تحولات اخیر بالاتر از هر زمان دیگری اهمیت سواحل جنوبی کشور را آشکار کرد. از مکران تا هرمزگان، از جزایر خلیج فارس تا بوشهر، آبادان و خرمشهر، با پهنه ای مواجه هستیم که در همنشینی تاریخ، تمدن، تجارت، فرهنگ و دریا شکل گرفته است.

باور دارم یکی از مهم ترین راهبردهای توسعه ایران در دهه های آینده، پیوند عمیق تر اقتصاد ملی با دریا و تبدیل جنوب ایران به یکی از کانون های بزرگ گردشگری منطقه خواهد بود. گفت و گو با مقام عالی گردشگری چین هم از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. ایران و چین دو تمدن بزرگ آسیایی هستند که قرن ها در راه تبادلات فرهنگی و اقتصادی قرار داشته اند. در این جلسه، بر لزوم استفاده از ظرفیت عظیم بازار گردشگری چین، توسعه همکاریهای رسانه ای، تقویت ارتباطات میان آژانس های گردشگری و برگزاری نمایشگاه های مشترک فرهنگی و صنایع دستی تاکید شد.

هدف ما آن است که سهم شایسته ای از جریان بزرگ گردشگران چینی را به طرف ایران هدایت نماییم و درعین حال شناخت متقابل میان دو ملت را تعمیق بخشیم. دیدار با خانم شیخه ناصر النوایس، دبیرکل سازمان جهانی گردشگری هم فرصتی باارزش برای تبیین نگاههای جمهوری اسلامی ایران در عرصه گردشگری بود. در این جلسه بر نقش گردشگری به عنوان ابزاری برای صلح، تقویت تاب آوری ملی، توسعه متوازن و توانمندسازی جوامع محلی تاکید کردم.

طرح «هر روستا یک بوم گردی» را به عنوان یکی از مهم ترین راهبردهای ملی برای توزیع عادلانه منافع گردشگری، حفظ هویت های محلی و تقویت اقتصاد روستایی معرفی کردیم؛ طرحی که مورد استقبال دبیرکل قرار گرفت و توافق شد تجربه ایران در یکی از نشست های آتی سازمان جهانی گردشگری به عنوان الگویی موفق عرضه شود. در دیدار با وزیر گردشگری نامیبیا هم بر تدوین نقشه راه همکاریهای مشترک، توسعه تعاملات بخش خصوصی و معرفی متقابل ظرفیتهای گردشگری دو کشور تاکید شد. این دیدارها نشان داد ظرفیتهای همکاری جنوب – جنوب درحال گسترش است و گردشگری می تواند به یکی از مؤثرترین ابزارهای نزدیکی ملت ها در جهان چندقطبی آینده تبدیل گردد.

همچنین در نشست با جمعی از نویسندگان، محققان، شخصیت های سیاسی، اهالی رسانه و حامیان ایران در اسپانیا، در رابطه با ابعاد جنگ تحمیلی اخیر، نتایج آن برای میراث فرهنگی، تحولات اجتماعی ناشی از آن و چشم اندازهای منطقه ای سخن گفتم. تاکید کردم آن چه در مقابل تجاوز شکل گرفت، ظهور یک قدرت ملی متکی بر همبستگی ملت، دولت و نیروهای مسلح بود.

تجربه این نوبت نشان داد سرمایه اصلی ایران در انسجام اجتماعی، هویت تاریخی و اعتماد ملی نهفته است. اما شاید مهم ترین نتیجه این سفر، دریافت تصویری روشن تر از جایگاه ایران در ذهن جهانیان بود. بر خلاف خیلی از روایتهای یک سویه، آن چه در گفت وگوهای رسمی و غیررسمی مشاهده کردم، احترام به ملتی بود که در مقابل فشارها ایستاده، از هویت خود دفاع کرده و درعین حال درهای گفت و گو را نبسته است.

ایران در نگاه خیلی از نخبگان جهان، قسمتی از چاره آینده منطقه و جهان است؛ کشوری که با پشتوانه تمدنی چندهزارساله، می تواند میان گذشته و آینده، میان سنت و نوآوری و میان قدرت و اخلاق پلی پایدار بوجود آورد. در تمام روزهای اجلاس، نشان سینه ای بر لباس داشتم که نشانی مزین به عدد ۱۶۸ و تصویر کوله پشتی کودکان میناب بود.

این نشان یادآور کودکانی بود که قربانی خشونت شدند و یادآوری می کرد در پس همه تحلیل های ژئوپلیتیکی و معادلات راهبردی، انسان هایی قرار دارند که حق آنان به منظور زندگی، امنیت و آینده نباید قربانی منازعات قدرت شود. پیام ایران از اسپانیا روشن بود: ما از دل رنج، نفرت تولید نمی کنیم؛ از دل مقاومت، امید می سازیم. ما گردشگری را زبان مشترک ملت ها، سازوکار بازسازی اعتماد جهانی، ابزار گفت و گوی تمدن ها و بستری برای صلح پایدار تلقی می نماییم.

ایران با اتکا به میراث تمدنی خود، با سرمایه عظیم انسانی خویش و با تجربه ای تاریخی از تاب آوری، آماده ایفای نقشی فعال تر در تشکیل به آینده ای است که در آن گفت و گو جایگزین تقابل، فهم متقابل جایگزین سوءبرداشت و همکاری جایگزین منازعه شود. این یک باور تمدنی است.»

منبع: